Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Vandaag heb je geen stap verzet

het voldoet te kijken met andere ogen

naar dezelfde ruimte met nieuwe glans.

Het behang als vers gestreken zeil

aan de muren gestikt vergeeld door

rook en tijd, het verdwijnt, het
verdwijnt.

Waaruit zijn die flats geboren,

te klein voor Manhattan, te groot

om van voor jouw tijd te zijn. Jouw

mompelingen zijn als verendracht

in de rui; verdwijn, verdwijn!

In de asbak een klein laatje,

schuif het uit en leg er broze

herinneringen in; alles blijft

alles blijft.

En met andere ogen telkens

een nieuwe la in de restanten

van een rokende Belinda,
dieper kleurt het donker
voor je slaapt.

de zee is naakt als het karkas

dat op het strand geworpen de
warmte van eigen schaduw zoekt.

misschien moesten er maar

geen zeexebn zijn, ze worden

furieus in eigen ruwe honger,

laat ons slapen in het embryo

van vertrouwen, schat. laten

we teruggroeien in het zand

dat we uitstrooiden voor niet

bestaande Goden en vroeg

ingedutte gedachten over hoe

de toekomst nooit zou zijn,

voordat we elkaar kenden.

Vandaag heb je geen stap verzet
het voldoet te kijken met andere ogen
naar dezelfde ruimte met nieuwe glans.

Het behang als vers gestreken zeil
aan de muren gestikt vergeeld door
rook en tijd, het verdwijnt, hetverdwijnt.

Waaruit zijn die flats geboren,
te klein voor Manhattan, te groot
om van voor jouw tijd te zijn. Jouw
mompelingen zijn als verendracht
in de rui; verdwijn, verdwijn!

In de asbak een klein laatje,
schuif het uit en leg er broze
herinneringen in; alles blijft
alles blijft.

En met andere ogen telkens
een nieuwe la in de restanten
van een rokende Belinda,
dieper kleurt het donker
voor je slaapt.

de zee is naakt als het karkas
dat op het strand geworpen de
warmte van eigen schaduw zoekt.

misschien moesten er maar
geen zeexc3xabn zijn, ze worden
furieus in eigen ruwe honger,

laat ons slapen in het embryo
van vertrouwen, schat. laten
we teruggroeien in het zand

dat we uitstrooiden voor niet
bestaande Goden en vroeg
ingedutte gedachten over hoe
de toekomst nooit zou zijn,
voordat we elkaar kenden.

Nee nee, geen sex, maar poxebzie van E.C. Dark.
Welkom op de poxebzie weblog van Eric C Dark.
Live vanuit Groningen.

M.B.T. copyright: Klik hier.

Alleen de laatste werken zullen direct te lezen zijn, het overige vindt u in het poxebzie archief

Nee nee, geen sex, maar poxc3xabzie van E.C. Dark.
Welkom op de poxc3xabzie weblog van Eric C Dark.
Live vanuit Groningen.

M.B.T. copyright: Klik hier.

Alleen de laatste werken zullen direct te lezen zijn, het overige vindt u in het poxc3xabzie archief

Op het land dat zich uit mijn voeten ontvouwt

ben ik een vreemde

dezelfde vlakte maakt zich los van mijn kindertijd

of uit een volgend leven dat met kinderloze stilte

zich hult in studentikoos gebral en droevig drinkgelag.

Hier slepen eindeloze windtakken krassen aan
de hemel
bouwen ze geronde trapgevels
in wolken die uit
Engeland zijn teruggekeerd.

Ik weet hier een long zoals de ander zich in
Groningen
bevind, maar richting vind ik niet
in dit land  waarin
elke kleur zich verborgen
houdt in omsloten weidsheid

wanneer ik teruggeworpen op mezelf een verwaaide roek
volg,
die in de lucht geboren werd, ervoor zelfs niet bestond

groei ik terug in de open deuren, waar ik me welkom voel.

In geen kouder land vindt men een warmer hart.

(*voorlopige versie)

Op het land dat zich uit mijn voeten ontvouwt
ben ik een vreemde
dezelfde vlakte maakt zich los van mijn kindertijd
of uit een volgend leven dat met kinderloze stilte
zich hult in studentikoos gebral en droevig drinkgelag.

Hier slepen eindeloze windtakken krassen aan
de hemelbouwen ze geronde trapgevels
in wolken die uitEngeland zijn teruggekeerd.

Ik weet hier een long zoals de ander zich in
Groningenbevind, maar richting vind ik niet
in dit land  waarinelke kleur zich verborgen
houdt in omsloten weidsheid

wanneer ik teruggeworpen op mezelf een verwaaide roekvolg,
die in de lucht geboren werd, ervoor zelfs niet bestond
groei ik terug in de open deuren, waar ik me welkom voel.
In geen kouder land vindt men een warmer hart.

(*voorlopige versie)

in dit vergeten schuilt een landschap

een gedachte vlecht zich in de laatste restjes licht

met verstreken houdbaarheidsdatum

wachtend op het oordeel van vergankelijkheid.

dit landschap waarin verre woorden

hun schaduw strekken als galopperende

paarden die stofwolkend over de vlakte razen

en zo de horizon reeds in ontkenning hult.

nonchalant bijeen geveegde letters die

zich met een weerloos verleden mengen,

dat afgeworpen door de meeuwenlucht ons

doet vergeten dat het weten is gebouwd op koude grond.

een beeld waant zich veilig op de kliffen;

hier laten zich geen boeken lezen, geen regels

zich bleken op flinterdun gerecycled papier

beneden heeft niemand die liefhad ooit overleefd

en terwijl de wind over zand en rotsen schaaft

raspt en snijdt x96 offert het brein de zwakste

synaps in stil lijdend verzet, en ligt in het vergeten

een landschap dat roemloos verdwijnt.